✍منابع انرژی بی پایان نیستند!

.اما اتکاء نمودن به یک نوع سوخت و

گازیزاسبون نمودن کشور با وجود منابعی چون انرژی خورشیدی، ژئوترمال(انرژی زمین گرمایی) ، انرژی هستهای ، برق آبی، و باد ... خطری است که حداقل سردی هوا ثابت کرد که هر حادثهای چون حمله سایبری، حمله نظامی، خرابکاری، حوادث طبیعی و .... می تواند کشور را دچار مشکل کند.

این به معنی عدم توجه به توسعه برخورداری و در دسترس قرار دادن برای عامه مردم نیست. بلکه به معنی ضرورت ایجاد جایگزین ها در شرایط غیر معمول و بحرانی است. علاوه بر آن کاهش سوزندان گاز و استفاده بهینه از آن و تبدیل به ارزش افزوده می تواند به افزایش رفاه اجتماعی و توسعه کشور کمک کند.

از سوی دیگر عدم مدیریت مصرف انرژی و تغییر شیوه زندگی ازساده به تجملاتی این مشکل را دو چندان می سازد.

ساختمان سازی و آپارتمان سازی نادرست و سنتی و بلند مرتبه سازی هم خود یک خطر بالقوه است برای وابستگی شدید به برق و انرژی است.

بنظر می رسد ما نیازمند یک بازنگری جدی در این حوزه هستیم.

منابع تجدید ناپذیر طبیعی بی پایان نیستند و منابع تجدید پذیر هم فرصت کافی برای احیا ندارند.

کشور نیازمند برنامهریزی مطالعه شده است و باید از حاشیه ها دور شویم.

صرفهجویی گرچه هنر است اما هنرمندتر آن است که با کسب علم و فن و ابزار لازم نیاز خود به این منابع را به حداقل رسانده و راه بهینه مصرف کردن را بیاموزد

محمود رستمی تبار

«یا رب» فلانی مرا «بیهوده» کشت!...